Het nut van het begin

Heeft het zin om bij het opnemen van de anamnese van een patient(e) met chronische moeheid te vragen naar het begin van het probleem?
Dat is het geval als het leidt tot meer duidelijkheid in de differentiaal diagnose van mogelijke oorzaken. Als we, ter wille van het begrip, aannemen dat het signaal moeheid door het brein wordt gegenereerd als een drempel wordt overschreden, dan zijn er meerdere oorzaken denkbaar: een in het brein gelegen oorzaak, een voornamelijk daarbuiten gelegen oorzaak of een verlaagde drempel. De laatste mogelijkheid krijgt veel aandacht, vooral van psychologen en vooral als met standaard onderzoek geen verklaring wordt gevonden. Deze optie wordt minder waarschijnlijk als de moeheid gepaard gaat met andere signalen of beperkingen.
Binnen de oorzaken die vooral buiten het brein gelegen zijn neemt de onvoldoende energieproductie een belangrijke plaats in. Patiënten klagen daarbij over een fysieke beperking met een gevoel van verzuring van de spieren bij inspanning en traag denken. De oorzaak wordt gezocht in een onvoldoende productie van adenosine-trifosfaat. De productie van ATP vindt voortdurend plaats, afhankelijk van de momentane behoefte. Voor een insufficiënte productie zijn een aantal mogelijkheden. De anamnese kan helpen bij het onderscheid. Voorbeelden van een te klein aantal van voldoende producerende mitochondriën zijn erfelijke oorzaken en toxische beschadiging. Bij de eerste vorm zal de patiënt vertellen dat inspanning in de vroege jeugd beperkt mogelijk was. Men voetbalde wel, maar stond in het doel, liep achteraan bij de Coopertest, speelde een halve wedstrijd mee. Ook bij deze mensen is er vaak een knik in het leven, maar niet van top naar slecht.
Bij moeheid en beperking (CVS/ME) is de voorgeschiedenis meestal zonder speciale problemen. Op enigerlei moment is er een “life-event” in de vorm van ziekte, trauma, kanker, oncontroleerbare stress, of anders en dat markeert het ontstaan van de CVS/ME. (We denken nu dat er een verschuiving plaatsvindt in een set-point in het brein. De aansturing van alle systemen is daarna anders). Bij deze oorzaak van moeheid vindt men een beperking van het aanbod van substraat voor de energieproductie. Niet alleen zuurstof, zoals bij bloedarmoede, maar ook koolhydraten en vettenzuren lijken onvoldoende beschikbaar bij het mitochondrium.
Bij onvoldoende aanbod van substraat door hartfalen, longproblemen en metabole stoornissen is er geen life-event dat het begin markeert. Er is een bocht en geen knik.

4 Reacties to “Het nut van het begin”

  1. Agnes Says:

    Geachte dr. Vermeulen,

    In uw stukje zitten zowel herkenbare als niet herkenbare dingen: ik was in mijn jeugd al beperkt qua uithoudingsvermogen, maar mijn vermoeidheid gaat van mijn persoonlijke top (ongeveer de helft van wat leeftijdgenoten die niet extreem sportief waren konden) naar slecht (ben 100% WAO en had een kantoorbaan). De oorzaak is bij mij (nog?) niet bekend:in onderzoek (op verwijzing van CVS centrum uitgevoerd) zijn geen aanwijzingen te vinden dat er iets mis zou zijn met de mitochondriën. Wel heb ik last van verzuring van de spieren en verminderde concentratie. Ook is er sprake van een bepaalde gebeurtenis/reeks gebeurtenissen (griep/luchtweginfectie) die het begin markeert.
    Ben ik dan de uitzondering op de regel?

    Op welke manier denkt u met de onderzoeken waarvoor u toestemming hoopt te krijgen meer zicht te krijgen op de zaken uit uw post?

    Agnes

  2. ruudvermeulen Says:

    Een kleiner aantal mitochondrien is maar een van de vele mogelijkheden vrees ik. Er zijn ook mensen die fysiek minder dan anderen, er is altijd iemand de laatste. Tot nu toe heeft het onderzoek bij CVS/ME patienten niet veel opgeleverd en dat was ook te verwachten. De nieuwe onderzoeken, waarover later meer, gaan daar niet veel over opleveren. ze zijn daar ook niet voor bedoeld.

    Ruud

  3. Mol Says:

    Ik lijd nu al tien jaar aan ernstige onverklaarbare vermoeidheid. Enkele jaren terug ben ik in Nijmegen geweest bij de kenniscentrum voor behandeling. Het was zonde van de tijd. Kan mij herinneren dat ik mij nogal geërgerd heb aan de behandel methode. Er werd compleet voorbij gegaan aan mijn lichamelijke klachten. De therapie heeft dan ook niet geholpen.
    Het is voor het eerst dat ik een artikel lees, van een Nederlandse onderzoeker, dat zinnig klinkt!
    In uw artikel spreekt u van verzuring van de spieren. Dat is wat ik als een sympthoom ervaar die steeds terug komt. Het doet zich spontaan voor. Geen enkele arts heeft tot nu toe een voldoening schenkend antwoord gegeven. Ondanks dat ik duidelijk aangeef dat ik het gevoel heb dat mijn spieren soms aan het scheuren zijn.
    Uit het laatste deel van uw artikel begrijp ik voor het eerst waar dit aan zou kunnen liggen. Mijn dank daarvoor!
    Ik vind het jammer dat men in Nijmegen, de verkeerde richting is ingeslagen en daar aan vasthoud. Zonde van de budget dat ze daarvoor gekregen hebben. Ondertussen zou het duidelijk moeten zijn dat bij CVS naar een oorzaak in het lichaam en specifieker in de hersenen gezocht moet worden.
    Ik blijf het raar vinden dat men in Nederland steeds weer het wiel wil uitvinden. In deze tijd van crisis zou het verstandig zijn om samen te werken met instellingen in de wereld die meer ervaring hebben met deze ziekte. Het lijk mij dat het minder geld kost en ook nog eens tastbare resultaten geeft.
    Ik ben van mening dat Nederland door zijn medische technologie een flinke bijdrage kan leveren door samenwerking.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: